Gdy królestwo nawróciło się na chrześcijaństwo, mogło uważać się za członka sieci cywilizowanych społeczeństw, zawierać sojusze i prowadzić handel z innymi królestwami oraz uzyskać oficjalne uznanie cesarza (który wciąż cieszył się znacznym prestiżem i władzą, nawet poza obszarami bezpośredniej kontroli bizantyjskiej).
·